<p>Willem Vrijenhoek: &#39;Afschieten is maar een fractie van onze vele werkzaamheden&#39;.&nbsp;</p>

Willem Vrijenhoek: 'Afschieten is maar een fractie van onze vele werkzaamheden'. 

(Foto: Hans de Bruyn)

'Soms worden we onheus bejegend'

Deze week deel 2 van het interview met Willem Vrijenhoek. Deze 54-jarige Rhoonaar is jachtopzichter en wildbeheerder voor de gebieden rondom zijn woonplaats. Hij maakt deel uit van de Wildbeheer-eenheid (WBE) Eiland IJsselmonde. Deze WBE stelt de populatie van een bepaalde diersoort in het gebied vast door twee keer per jaar heel nauwkeurig te tellen. De WBE legt verantwoording af aan de provinciale Fauna Beheer Eenheid (FBE) die het mandaat daartoe heeft gekregen van Gedeputeerde Staten.

Albrandswaard - Naast de vijf soorten wild (haas, konijn, fazant, duif en wilde eend) die tijdens het jachtseizoen van 15 oktober tot 1 januari geschoten mogen worden, mag er het hele jaar gejaagd worden op de zogenaamde ‘schadelijke dieren’. Vrijenhoek: ,,Ganzen, houtduiven en kraaien zijn in ons gebied de schadesoorten. Daarbij gaan we te werk in drie stappen. Eerst inventariseren, dan eventueel verjagen met bijvoorbeeld een gaskanon, ratels of met vliegers en dan, als laatste oplossing, afschot. Afschieten is dus maar een fractie van onze werkzaamheden. Over die schadedieren hebben we veel contact met de boeren in het gebied. En als uitvoerend faunabeheerders staan we hierover als WBE ook in nauw contact met de Gebiedscoöperatie Buijtenland van Rhoon en met de provincie. Alles moeten we registreren, ook de inventarisaties en het verjagen, en daar willen we heel transparant in zijn.’’

Als jachtopzichter is Willem ook verantwoordelijk voor de ‘roadkill’ in zijn gebied; aan- of doodgereden ree-wild langs de wegen en dijken. ,,Zo’n aanrijding wordt gemeld en dan roept de meldkamer, naast de politie of de dierenambulance, ook mij of één van mijn collega’s op. Wij kijken dan of het dier nog te redden is of niet. Jagen doen we altijd met hagelgeweren maar hiervoor hebben we een speciaal wapen met kogels. Drie mensen in dit gebied hebben daar een vergunning voor. Dat moet ook wel want de politie mag zo’n dier nooit zelf doden. En zo’n aanrijding komt vaker voor dan de meeste mensen zullen denken; op het eiland IJsselmonde dit jaar zeker al zo’n vijftig keer.’’

Tot slot wil Willem ingaan op een wat heikele kwestie; het imago dat voor veel mensen toch aan de jacht kleeft. ,,Als jagers zijn wij gasten in en tegelijkertijd gastheren van het gebied. Dat gevoel willen we graag uitdragen, ook om tegelijkertijd te laten zien dat jacht juist niet verkeerd is. De mensen kunnen ons dan ook rustig eens aanspreken over wat wij aan het doen zijn of ze kunnen ons zelfs om een afgeschoten duif of gans vragen. Veel mensen blijken dat echter nogal lastig te vinden. Daarnaast worden we regelmatig onheus bejegend en wordt er soms zelfs op ons gescholden. Mede daarom willen we graag uitleggen hoe, wat en waarom we doen wat we doen. Zo hebben we ook een ontheffing om bij noodzaak bijvoorbeeld met de auto over de fietspaden te rijden. Soms moet dat wel, maar het is dan natuurlijk weer aan ons om daar prudent mee om te gaan.’’

Hans de Bruyn

'Bij noodzaak mogen we zelfs over fietspaden rijden'

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden