Geschreven voor wie worstelt met de dood


<p>Zelf is Irmlinda bepaald geen muurbloempje. Foto: JvdHor</p>

Zelf is Irmlinda bepaald geen muurbloempje. Foto: JvdHor

(Foto: Joop van der Hor)

Geschreven voor wie worstelt met de dood

De prachtig - in hard cover uitgevoerde gedichtenbundel ‘Bloemen des Doods’ bevat een verzameling gedichten waarin de dood centraal staat. De Vries is behalve dichter ook beeldend kunstenaar, illustrator, digitaal vormgever en gastdocent aan de Hogeschool te Rotterdam. Ze werd in 1969 geboren te Vlissingen en is de dochter van Nederlands-Indische ouders. ‘Bloemen des Doods’ is haar 3e uitgave bij uitgeverij De Wilg te Assen. Behalve met een donkere en soms duistere zwarte rand  omlijste gedichten schrijft ze ook ‘Kolderieken’ (2019), korte gedichten en haiku’s met een glimlach en humor.

REGIO- De cover van een boek is als de spiegel van de ziel van de schrijver. Irmlinda de Vries (51), schrijfster van de gedichtenbundel ‘Danse on the Grave’ - Bloemen des Doods’ koos, samen met uitgeverij de Wilg voor een bijzondere ets, de Basilica Philosophica, een alchemistische illustratie uit 1618 welke symbool staat voor de eenwording van de planeten in het heelal en de belangrijkste organen van de mens. Haal één van de twee weg en er is niets meer als alleen de dood.

Het gebruik van het woord ‘Danse’ ipv ‘Dance’ in de titel is het Franse woord voor dansen en vormt een minimale verwijzing naar de Engelse band ‘The Danse Society’ met zanger Steve Rowlings, een in Gothic kringen bekende cultband uit 1980. Gothic is een subcultuur waarbij de dood centraal staat als een memento mori. De buitenkant is niet altijd zoals de binnenkant, noch andersom. Zo ook schrijfster/dichter Irmlinda de Vries. Haar uiterlijk is ronduit opvallend te noemen. Haar kapsel, make up, sierraden en kleding vormen een zwaar contrast met haar innerlijk. De buitenzijde is een overblijfsel uit haar Gothic-Dark Wave periode rond 1991 toen ze de punkband ‘Art.140’ verliet en verraadt enigszins haar afkeer tegen de gevestigde orde; het establishment. Haar binnenkant is echter warm, zacht, liefdevol en begrijpend. Ook in de keuze van haar partner verrast zij een ieder. ‘De punker en de Gentleman’, de titel van een uitgekomen sprookje als je de twee bij elkaar ziet, want Thomas Koppelaar is alles wat Irmlinda niet is, een onopvallende verschijning die virtuoos gitaar speelt en zijn gade bij optredens begeleid. Samen vormen ze een duo in perfecte harmonie.

TROOSTENDE WOORDEN

De bundel bevat troostende woorden en is een ode aan enkele van haar jong gestorven vrienden en familieleden. De Vries doorbreekt hiermee het taboe dat nog steeds de dood bedekt als een lijkwade en opent met haar troostende woorden de ogen van de achterblijvers. ‘Leest, huivert en komt te boven’.

Blijf ik mijzelf een raadsel

En als mijn leven over gaat, Mijn blik niet langer spreken zal. De ziel mij niet meer samenraapt, maar zwijgt in alle talen. Blijf ik mijzelf een raadsel.

Irmlinda de Vries 

Als doden kunnen lezen dan vinden ze hierin troost

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden