Logo debotlek.nl


Peter Bul wil lol en gein in het werk

Peter Bul, wie kent hem niet in Hoogvliet? Markante bril, petje en die eeuwige lach. "Ik ben altijd in voor een lolletje en een geintje, Het leven is al zwaar genoeg." Sociale contacten vindt hij belangrijk en wil dat graag in stand houden. Wie hulp nodig heeft kan hem altijd bellen. Sociaal tot in zijn haarvaten, dat is de 73-jarige Peter ten voeten uit. Zijn gehele leven staat, naast zijn werk, in het teken van vrijwilligerswerk. "Maar ik vind het ook leuk om uit te dagen, ja, noem het maar ondeugend." In de gebiedscommissie weten ze er alles van. Als Peter langs komt dan moet er weer iets worden opgelost. Op een komische manier met veel verve brengt hij problemen voor het voetlicht. "Ik ken veel reglementen dus weet hoe ver ik kan gaan."

Hoogvliet - Een aantal jaren terug heeft Peter een lintje gekregen voor al zijn vrijwilligerswerk. Van onder andere fietstochten met cliënten van de ASVZ, activiteiten voor gehandicapten, de Roparun, Pleinwegactiviteiten, actief sponsorgeld zoeken en de wielerronde voor gehandicapten. Momenteel helpt Peter mensen met klussen en heeft hij de afgelopen tijd geld opgehaald via sponsors voor de opknapbeurt van een snoezelkamer. Op afroep rijdt hij mensen van en naar het werk en doet nog wat activiteiten als fietstocht begeleiden, play back organiseren en de mariniers. Peter is zijn hele leven al betrokken bij de mariniers. Zo draagt Peter altijd de blauwe marinepet, maar na het overlijden van zijn broer is deze vervangen door diens pet met embleem. Alleen vandaag is deze toevallig in de was. Peter was graag, evenals zijn broer bij de marine gegaan, maar het leven besliste anders.

Sport

Na schooltijd krijgt hij werk als terreinknecht bij Feijenoord, de ploeg waar Peter nog steeds glimmende ogen van krijgt. Vervolgens wordt hij sportinstructeur bij de mariniers vanwege zijn brede kennis van sporten. Sinds de dokter hem als kind aanraadde om te gaan sporten om aan te sterken is hij bedreven in judo, jiujitsu, basketbal en nog een aantal sporten. "Nog steeds heb ik contact met de commandant. We hebben ook nog meegedaan met de Roparun." Dan besluit Peter zijn groot rijbewijs te halen en haalt, zoals hij zegt, maar meteen alle rijbewijzen van a tot en met z. Achttien jaar rijdt hij als vrachtwagenchauffeur rond en moet noodgedwongen na twee operaties aan een hernia, stoppen. En door een motorongeluk moet hij revalideren met twee gebroken armen. Vanwege zijn sportactiviteiten komt hij bij Sport en Recreatie (SenR) terecht. Die dagen hem uit activiteiten op te zetten in een keet aan de Bas Jongeriusstraat. "Maak er maar wat van, kreeg ik te horen. Ik woonde daar ook dus dat was gemakkelijk." Wat volgde waren Pleinwegactiviteiten, een paardenmarkt, tennistoernooi en diverse andere activiteiten. "Als je mensen wat vraagt willen ze altijd wel meewerken. Je praat altijd face to face, zorgt voor oogcontact en heel belangrijk, houd het leuk." Het lukt Peter de buurt te mobiliseren en sponsors te activeren. "Kijk je moet niet als een Jan Lulletje iets gaan vragen. Ik klets alles aan elkaar en durf ook te vragen. Dat werkt. En altijd een lolletje. Het moet leuk blijven. En als het lukt ben ik zo blij dat ik dan denk: dat heb ik maar mooi geflikt." Peter realiseert zich ook dat veel mensen het hem gunnen.

Neergestoken

Maar als hij iets zegt van een man die urineert in het bijzijn van spelende kinderen krijgt hij een mes in zijn rug. "Ik heb thuis nog nooit zoveel aanloop gehad." Het weerhoudt Peter niet om gewoon door te gaan. "Dadelijk, als mijn meissie met pensioen gaat dan wil ik graag langere tijd op vakantie naar Spanje. Ik heb daar nog steeds contacten. Dat komt zo. Op een gegeven moment rijd ik in een dorp en weigeren mijn remmen. Ik knal zo door een muur met daarachter allemaal bootjes. Het was een enorme schade. De agent die het afhandelde is nu een vriend. We gaan nu nog steeds altijd even bij hem langs met een Edammer kaas om even koffie te drinken.

Edammer kaas

Pas op! Als Peter met de auto een hol over moet waarvoor een bepaalde wieldruk geldt stapt hij uit om te duwen. Mensen helpen hem en als ze vragen waarom zegt hij dat hij er eigenlijk niet over mag. Als hij weg rijdt kijken de mensen hem verontwaardigd na.

(Door Marianne van der Ham)

Reageer als eerste
Meer berichten