Foto: Joop van der Hor

Leven en overleven met Alzheimer

Dementie is een verzamelnaam voor verschillende ziektes die de hersenen aantasten en waardoor iemand steeds verder achteruitgaat in functioneren. Er zijn meer dan 50 vormen. Alzheimer is daarvan de bekendste.

Joop van der Hor

HOOGVLIET - 'Mensen met dementie zijn ontredderde mensen. Alles wat vertrouwd was is hun vreemd geworden, elke oriëntatie, elk houvast is verdwenen. Partners en familie van dementerende staan er vaak alleen voor en stuiten te vaak op een muur van onbegrip nadat zij eerst zelf dat proces hebben moeten doormaken' zo beschrijft journaliste Tine Slosse de ziekte in haar boek 'Het sneeuwt in mijn hoofd'. John van de Pol begrijpt exact wat van Slosse, wiens moeder zelf door deze ongeneeslijke ziekte werd getroffen, daarmee bedoelt. Al vier jaar lang bezoekt hij elke dag zijn innig geliefde. Recent waren ze 50 jaar getrouwd. John zit uren met haar kleine vingertjes in zijn grote hand, lakt haar nagels en zorgt ervoor dat ze op tijd naar de kapper gaat. Net als lotgenoot John van de Broek wiens vrouw Bep ook al 1,5 jaar in een rolstoel 'niets zit te zijn'. Allebei zijn ze het erover eens dat het voor hun heel normaal is om hun zieke vrouw tot aan de laatste dag te bezoeken en te verzorgen. Waar Pol zegt daar niet aan te moeten denken is Broek pragmatischer ingesteld over euthanasie. 'Ik zou er nu wel vrede mee hebben'. Met hun vrouwen is daar nooit over gesproken, daarvoor overviel de ziekte hen te snel. Van de Pol: "Trudie's schoonmoeder is overleden aan alzheimer. Maar er was toen nog zo weinig over die rot ziekte bekend. Toen Trudie echt van alles begon te vergeten zijn we naar de huisarts gegaan voor een verwijzing naar een neuroloog. Maar de dokter vond dat niet nodig want als je ouder wordt vergeet je allemaal wel iets. Er volgde een periode van onbegrip. Ik kon niet met de situatie omgaan en daaruit ontstond soms boosheid en woede, daar schaam ik mij nu heel erg voor. De ziekte heeft ons hele gezin getroffen. Inmiddels heb ik de rust hervonden en kan ik Trudie met de liefde die zij nodig heeft aandacht en verzorging bieden. Ik hoop alleen niet dat ik eerder dood ga. Wie zorgt er dan iedere dag voor mijn lieve meissie?" Beide 'Sjonnies' hebben overigens het volste vertrouwen in het verplegend en verzorgend personeel. "Er lopen echte engelen tussen, die verdienen alle lof", laat de gepensioneerde beroepsmilitair weten. Bij het verlaten van het verzorgingshuis ontwaar ik een dolende man in een wit klassiek streepjescolbert, te netjes voor een patiënt? Ik herken hem en spreek hem aan. "Dag E. Hoe is het met jou? "De holle blik in zijn ogen is dezelfde als die van Trudie en Bep. Mijn sportmaatje van vroeger heeft alzheimer. Het kan ons allemaal zomaar overkomen. Vragen? Alzheimertelefoon (7 dagen per week): 0800 - 5088.

In de Column 'Eigen Wijs' besteedde Joop van der Hor vorige week in deze krant aandacht aan het echtpaar Van de Pol. Trudie (71) heeft Alzheimer en kan niet veel meer dan in haar rolstoel wat apathisch voor zich uit staren. Maar als echtgenoot John (72) over de rug van haar hand wrijft verschijnt er plots een half verscholen glimlachje in haar ogen. Elke dag bezoekt de oud militair in zorgcentrum De Breede Vliet aan de Schakelweg zijn zieke vrouw. De column riep bij veel lezers herkenning op en zorgde voor tientallen lieve en verdrietige reacties. Eén lezer reageerde wat bozig, maar dat hoort ook bij een beladen onderwerp als leven én overleven met een verschrikkelijke ziekte als alzheimer.

Meer berichten