André Tooi is wars van alles wat met geweld of oorlog te maken heeft maar gaat graag met deze veteraan op de foto. Foto: Joop van der Hor
André Tooi is wars van alles wat met geweld of oorlog te maken heeft maar gaat graag met deze veteraan op de foto. Foto: Joop van der Hor (Foto: Joop van der Hor)

Oorlogskind André Tooi altijd positief

Joop van der Hor

'Ik ben dankbaar en gelukkig'

HOOGVLIET- Je hebt grote denkers zoals Erasmus en grote doeners zoals Hoogvlieter André Tooi. Beiden zijn nodig om de wereld een beetje mooier te kleuren.

Van denkers hebben we er genoeg. Van doeners, uitvoerders die hun handjes laten wapperen en voor dag en dauw opstaan om iets moois te doen voor een ander, of helpen bij het organiseren van leuke activiteiten, zijn er altijd te weinig. Gelukkig voor Hoogvliet heeft zij een hele grote binnen hun grenzen; André Tooi, geboren op 28 oktober 1942 in Emmer-Compascuum binnen de Drentse gemeente Emmen. Hoewel hij in zowat de zwartste periode van onze recente geschiedenis het levenslicht heeft gezien is Tooi, ondanks de vele zware tegenslagen, een voorbeeld voor anderen en een echte ras-optimist! Op zeer jonge leeftijd verloor hij beide ouders. Als peuter werd hij opgevangen in een klooster nabij Coevorden maar dat werd door de Duitsers in brand geschoten. Hij belandde in een protestants weeshuis maar dat werd ernstig beschadigd bij een bombardement zodat hij voor de derde keer in korte tijd moest verkassen. André weet zich niets te herinneren van zijn ouders en heeft daar ook nooit onderzoek naar laten verrichten. "Ik heb daartoe ook geen behoefte. Ze zijn dood en hoe belangrijk is het nou om te weten hoe of waaraan? Misschien haal je zaken naar boven die je liever niet had willen weten. Waar ik wel heel dankbaar voor ben is dat ik heel veel later ben verenigd met mijn oudere zusje. Die woont nu in Amstelveen. Ik heb altijd moeten knokken in het leven en dat heeft mij gevormd tot wie en wat ik ben geworden. Ik geef terug aan het leven wat ikzelf in het leven heb gekregen. In het Weeshuis ben ik liefdevol opgevangen, soms iets te 'liefdevol' als je begrijpt wat ik bedoel. Maar dat is nooit aan mij blijven kleven. Ik ben er gekomen door al snel mijn eigen kostje te verdienen. Net 15-jaar en al dag en nacht werken als knecht in een bakkerij, maar daardoor wel altijd brood op de plank en geen honger. Ik ben anti-oorlog en liet me snel afkeuren toen ik in Militaire Dienst moest. Op 21 jarige leeftijd als lasser gaan werken bij de RDM scheepswerf op Heijplaat, een mooie tijd." Veel Hoogvlieters leerden hem kennen toen hij later werkzaam was in het openbaar vervoer. De 'zingende buschauffeur' werd hij genoemd, altijd lol in zijn werk en nooit problemen met de passagiers. Enorm dankbaar is hij zijn vrouw Elly voor het mooiste geschenk ooit als weeskind gekregen; na één 'schot in de roos' een gezonde zoon, André junior waarop André senior maar wat trots is. In december 2013 ontving hij de Erasmusspeld voor al zijn vrijwilligerswerk bij o.a. de Avondvierdaagse, Ehbo, Wereldhavendagen, Buurt Bestuurt, begeleiding van de New Yorksteppers, de zeskampen in Hoogvliet en medewerking aan talloze goede doelen zoals Make a Wish Foundation, Samenloop voor Hoop, kankerbestrijding, stichting Wensdromen en de vereniging Hartsdromen. In datzelfde jaar werd hij uitgeroepen tot vrijwilliger van het jaar.

Meer berichten