Column Joop

Column Eigen Wijs: Zeg eens: "Ik hou van je"

Toen ik in 1976 trouwde met een meisje uit Charlois waren mijn ouders een soort van bijna uitgelaten, alsof ze blij waren dat ik het eindelijk huis uitging. Afgelopen zaterdag trouwde mijn jongste zoon na een lange lange verlovingstijd van 11 jaar met zijn Poolse liefde uit Gdynia. Waar wij traditioneel trouwden in de gemeentesecretarie van Hoogvliet, trouwden zij in de tuin van het chique Bilderberg Parkhotel in hartje Rotterdam. Waar wij van een eenvoudige broodmaaltijd genoten in Partycentrum 't Web en ons feestje vierden in een voetbalkantine, werd er op de trouwlocatie een 'walking diner' geserveerd met over twee weken een groot feest in Warschau. En toch zijn er ook veel zaken hetzelfde gebleven; een leuke vlotte trouwambtenaar, het wisselen van de ringen, korte toespraakjes, gevulde enveloppen én…. de traantjes in de ooghoeken en de brok in de keel bij wederzijdse ouders. Ik voel mij een begenadigd mens die tevreden kan terugkijken op een lange periode van opvoeden en vooral van voederen want allemachtig wat kunnen die gasten (vr)eten. In de loop der jaren zijn er honderden kilo's aardappelen, groenten, fruit, vlees en vis ingegaan, duizenden boterhammen met pindakaas en hagelslag, om maar te zwijgen van de vele zakken chips en kratjes bier vanaf de leeftijd dat het verantwoord leek. Ze hebben in al die jaren goud gekost maar voor miljoenen opgeleverd aan mooie herinneringen en memorabele momenten. Ik vraag me nu wel af wat mijn eigen vader destijds gevoeld en gedacht heeft toen ik het ouderlijk huis verliet en met mijn kersverse vrouw in een flatje 3 hoog aan de Rozenlaan in Spijkenisse ging wonen. Ik kreeg een ferme hand en een plastic tasje mee met daarin de begrafenispolissen van de HAV-bank. Dat was het. Geen tranen, geen sentiment. Mijn vader groeide op in de oorlog en was er eentje uit het 'een man mag niet huilen' tijdperk. Ik denk dat hij het moeilijker heeft gehad dan ik nu. Ik mag gewoon laten zien wat een vader eigenlijk is en behoort te zijn; een man die beretrots is op zijn zoons en ook met regelmaat tegen hen durft te zeggen ; ik hou van je!'

Door Joop van der Hor

Meer berichten