Annie werkt nu zeven jaar met veel plezier in het Rien Poortvliet Museum.
Annie werkt nu zeven jaar met veel plezier in het Rien Poortvliet Museum. (Foto: )

'Vind het nog te leuk om te stoppen'

De Botlek heeft de maandelijkse rubriek. #Positief zet mensen in de spotlight die een positieve bijdrage willen leveren. Vanaf nu leest u elke maand een prachtig verhaal van mensen die het verschil willen maken. Mooie initiatieven gedreven door inspirerende mensen verdienen een plekje in onze krant in de hoop, dat het u ook mag inspireren. Kent u ook iemand die die het verschil maakt in hun omgeving? Mail dan naar redactie.bl@persgroep.nl.

door Patricia van den Blink

Hoogvliet - Annie Troost- de Regt wordt in 1946 geboren in Oud-Beijerland en brengt daar haar jeugd door. In 1969 trouwt ze met Jan en samen krijgen ze 2 kinderen. In 1984 verhuist het gezin Troost naar Hoogvliet. Als Jan 6 jaar later plotseling in zijn slaap overlijdt, staat de wereld van Annie stil. "We kregen het als gezin heel moeilijk", weet ze zich nog te herinneren. "Het omgaan met je emoties na zo'n groot verlies kost veel tijd. Het heeft even geduurd, maar het heeft ons dichterbij elkaar gebracht". Annie heeft een positief karakter: is secuur, heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel, maar is vooral een doener. Daarom is het ook niet zo gek, dat ze zich als vrijwilligster is gaan inzetten. Annie: "In Hoogvliet ben ik jarenlang vrijwilligster geweest bij een Afasiegroep en heb de soos lang draaiende gehouden. Het eerste uur was er een logopediste en daarna deden wij woordspelletjes om zoveel mogelijk de drempel weg te halen bij de mensen met afasie". Dit is nog maar het begin van haar vele activiteiten in het vrijwilligerswerk. Spelen op haar altsaxofoon, vindt ze heerlijk, maar ze verzet ook veel werk in het bestuur. Eerst bij het fanfarekorps in Oud-Beijerland en later als secretaris in het bestuur van het Dagorkest VPR in Tinte.

Rien Poortvliet Museum

Een bijzonder 'baantje' vindt Annie in het Rien Poortvliet Museum, dat op het eiland Tiengemeten, niet ver van Oud-Beijerland ligt. Annie weet zich de kennismaking met het museum nog goed te herinneren. "Het museum was mij wel bekend, maar ik was er nog nooit geweest. Zo'n 7 jaar geleden besloten mijn vriendin en ik er een dag heen te gaan. Wij stonden in het museum enthousiast te praten over de boeken van Rien Poortvliet die in de winkel lagen. Thuis hadden we ook een paar boeken van hem, vooral die over de kabouters. De toenmalige gastvrouw zag ons en zei dat ze nog vrijwilligers zochten". De dames twijfelden, want ze deden al zoveel vrijwilligerswerk. Annie: "Maar het leek ons toch leuk om te doen. In het museum werden we al snel ingewerkt en nu gaan we, meestal samen, een paar keer in de maand naar het museum. Eigenlijk vinden we het een echt uitje en nog steeds leuk. Zelf ben ik ook na 2 jaar gaan gidsen omdat er veel groepen komen die graag het levensverhaal van Rien Poortvliet willen horen". Annie vindt het heerlijk als ze kinderen ziet genieten op de kabouterzolder die voor hen leuk is ingericht. En als ze ziet hoe vaders, moeders opa's en oma's plaatsnemen aan de leestafel, terwijl de kinderen spelen. Op 3 november zal het museum sluiten, maar Annie verheugt zich op Pasen, want dan gaat de deur van het museum weer open.

Meer berichten