Foto:

Column: De (on)gelukkigste opa

Column: Eigen Wijs - joopvanderhor@gmail.com

In een paar dagen is de wereld totaal veranderd en zal ook nooit meer hetzelfde worden. Ik heb in mijn leven al heel wat dieptepunten meegemaakt; de Cuba-crisis (1962) de moorden op John F. Kennedy (1963), Martin Luther King en Robert F. Kennedy (1968) en de 9/11 aanslagen (2001). Goddank heb ik geen dergelijke gebeurtenissen op persoonlijk vlak mee hoeven te maken. Mijn vrouw en kinderen zijn gezond en mijn kleindochter is het goud in mijn leven. Gezondheid.... wat is dit een groot goed! Vrijdag naar mijn kleine meisje in Duitsland afgereisd om te genieten van haar nukken, grollen, grapjes, mimiek, haar lach en gekkigheidjes. Net als alle andere opa's ben ik de gelukkigste opa van de hele wereld. Voor vertrek nog even mijn zoon gebeld; 'ik ben een beetje verkouden. Moet ik maar thuisblijven?' Ik had geen koorts, geen snotneus en hoestte mijn longen ook niet uit mijn lijf. Mijn zoon zag er geen gevaar in. 'Kom maar. De kleine kijkt uit naar jullie komst'. We zien haar zo een beetje om de 4 a 5 weken en genieten intens van haar aanwezigheid. Ik zou mijn linkerarm ervoor opofferen, nee mijn leven als het zou moeten. Die kleine donder is mij alles waard. We haalden haar uit de 'kindergarten' en die eerste glimlach was al direct een Olympische medaille waard. Ik smelt als ik dat heerlijke koppie zie. We namen voorzorgmaatregelen; niet zoenen, niet knuffelen, vaak handen wassen, niesen en hoesten in de elleboog. Vrijdagavond ter controle de thermometer onder de tong gestopt. Ik schrok mij te pletter; 38.4 ! De schrik en angst was groot, raakte in een soort van lichte paniek. Mijn zoon bleef kalm en zei: "Wacht nog even en temperatuur opnieuw. Je hebt namelijk net een kop warme thee gedronken." De tweede meting liet 37.9 zien. Opgelucht ging ik naar bed maar helemaal gerust was ik er niet op. Slapen deed ik amper. Ik voelde mij enorm schuldig en egoïstisch. Had ik niet beter thuis kunnen blijven? 's Morgens vertoonde ik bevriezingsverschijnselen; 35.4. De wereld is veranderd en ik ben mee veranderd. Van de gelukkigste in de ongelukkigste naar gelukkig weer de gelukkigste opa ter wereld.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden