Robert hoopt dat de afgelaste concerten dit jaar nog kunnen worden ingehaald. Foto: PR
Robert hoopt dat de afgelaste concerten dit jaar nog kunnen worden ingehaald. Foto: PR (Foto: PR)

Dirigent Robert: hoop op betere tijden

Voor dirigent Robert H. Vorwald vormt muziek niet alleen zijn dagelijkse werk, maar is ook nog eens zijn grootste hobby. Tijdens de repetities die hij leidt bij twee koren in Schiedam en het Westland en twee orkesten in Dordrecht en Tinte, bereidde hij zich voor op de optredens die dit jaar gegeven zouden worden. Door de Coronacrisis en de daarbij behorende maatregelen is hier abrupt een eind gekomen.

door Patricia van den Blink

Hoogvliet - “Mijn met optredens goed gevulde agenda werd door het Coronavirus inderdaad geleegd”, vertelt Robert. Net als voor velen is dit een onwerkelijke situatie maar hij begrijpt het besluit van de regering wel. “Natuurlijk is dat zeer spijtig, maar de volksgezondheid van onze landgenoten, medemensen en naasten is even belangrijker”, vindt hij. Hoewel de musicus zich bij de situatie neerlegt, moet het voor hem toch ook een beproeving zijn, want heel zijn leven staat al in het teken van muziek. Robert: “Ik kom uit een muzikaal gezin met vier kinderen, waarin elk lid aan muziek of zang deed. Muziek is mij met de paplepel ingegoten, oftewel ik ben er met de kinderwagen ingereden”, glimlacht hij. Met een moeder met een professionele zangopleiding, een vader als trombonist, slagwerker en paukenist en andere muzikale familieleden is het ook geen toeval dat ook Robert kiest voor een muzikale carrière.

Muzikale ontwikkeling

Op zijn achtste begint hij op de althoorn en in zijn tienerjaren leert hij diverse instrumenten bespelen. Zijn muzikale ontwikkeling en opleiding kent diverse stadia. Zo volgt hij de vakopleiding Muziekuitgever, Studie Elektronisch Orgel, Hoornlessen via het Rotterdams Muziekcollege, Trompet via het Haags Conservatorium, Klarinetlessen, Opleiding School­muziek aan het Orff Muziekinstituut in Delft, Opleiding Geluidstechniek te Arnhem en Orkestdirectie via de Canford School of Music (Engeland). Ondanks de liefde om zelf muziek te maken, kiest hij ervoor om een meerjarige koordirigentenopleiding te gaan volgen. Robert: “Het dirigeren intrigeerde mij al op zeer jonge leeftijd. Dit was wat ik wilde worden. In de voetsporen treden van mijn oudere broer die dirigent was van het jeugdorkest van de kerkgemeenschap.” Een opleiding Lichte Vocale Muziek wordt via de SNK en het Hilversums Conservatorium uiteindelijk in 1990 met succes afgesloten. Begin 2008 wordt hij aangesteld als dirigent van Gospelkoor “The New Life Singers” in Schiedam en sinds 1 december 2011 is hij in dezelfde functie werkzaam bij het Interkerkelijk Koor “Les Sirènes” in De Lier in het Westland. Sinds 2015 is hij tevens dirigent van de “Fellowships(brass)band” te Dordrecht. En dat doet hij nog steeds met veel plezier. Het voordeel van dirigent zijn bij verschillende gezelschappen is dat je ook kunt combineren. Zo stond op 18 april het jubileumconcert van Dagorkest VPR, waarbij hij in 2018 als dirigent aantrad, gepland en voor deze bijzondere gelegenheid zou ‘Les Sirènes’ ook optreden.

Omgaan met de crisis

De voorbereidingen hiervoor waren in volle gang, maar werden abrupt afgebroken. Toch gelooft Robert dat dit op een ander moment zal worden ingehaald. Tot die tijd zal hij zijn vrije tijd anders moeten besteden. Robert: “Mijn vrouw Janny en ik blijven thuis met af en toe een wandelingetje. Dochter Melody (33) en zoon Jim (29) doen de boodschappen. Ik werk thuis en ben in muzikale zin theoretisch en digitaal technisch bezig. Denk daarbij aan het doorgronden en uittesten van een nieuw keyboard dat kort voor de crisis is binnengekomen. Ook luister ik wat meer naar mijn eigen favoriete muziek. Ik denk dat iedereen wel zaken aanpakt die zijn blijven liggen." Hij hoopt op betere tijden. “Het is verschrikkelijk wat er allemaal gebeurt”, zegt hij. “Aan de ene kant voel ik emoties van boosheid, machteloosheid en verdriet, vooral wanneer 'Dictator Corona' weer negatief nieuws verspreidt, maar aan de andere kant trek ik me dan maar weer op aan al het mooie dat gebeurt. We moeten als risicogroep van ouderen aan elkaar, maar ook aan de jongeren laten zien dat het leven ondanks de beperkingen ook nog goeds kan bieden. De toekomst heeft opeens een andere wending genomen. Een andere betekenis gekregen. Kijk optimistisch naar 'dadelijk' en 'straks', dan wordt het zicht en de kans op een beter 'later' duidelijker”, zegt hij tot slot.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden